آنچه باید در مورد انواع تومور مغزی بدانید!

فهرست مطالب
انواع تومور مغزی

رشد سلول‌های غیرطبیعی که در حین تجدید سلول‌های مغزی و تبدیل شدن به توده رخ می‌دهد تومور مغزی نامیده می‌شود. تومور مغزی که در تمام سنین از نوزادان تا افراد مسن دیده می‌شود باعث ایجاد فشار در داخل جمجمه می‌شود. این استرس و فشار باعث می‌شود مغز عملکرد خود را به درستی انجام ندهد و بیماران علائم مختلفی را نشان می‌دهند. به ویژه سردرد شدید و طولانی مدت که تقریباً در ۶۰ درصد بیماران دیده می‌شود، یکی از علائم مهم است.

انواع تومور مغزی

تومور مغری چیست؟

تومور مغزی یک ساختار فضایی است که در داخل جمجمه ایجاد می‌شود. این می‌تواند به طور مستقیم بر بافت مغز و ساختار‌های اطراف آن تأثیر بگذارد: عروق خونی، اعصاب، مننژ‌ها و غیره. تظاهرات به محل و اندازه تومور بستگی دارد. بسته به شرایط، بیمار نیاز به درمان جراحی یا محافظه کارانه دارد.

ضایعه، تومور یا سرطان؟

ضایعه یک ناهنجاری است. ضایعات می‌توانند بافت اسکار، عفونت، کیست‌های خوش خیم یا تومورهای بدخیم باشند. معمولاً ضایعه چیزی است که پزشک شما در مورد آن مطمئن نیست و بنابراین آزمایشات بیشتری را توصیه می‌کند. تومور رشد بیش از حد سلول‌ها است که باعث ایجاد توده یا توده غیرطبیعی در بدن می‌شود. برخی از تومورها بسیار کند رشد می‌کنند، به ساختارهای موضعی (مانند استخوان) حمله نمی‌کنند و گسترش نمی‌یابند (متاستاز). به این نوع تومورها، تومورهای خوش خیم گفته می‌شود. سرطان نوعی تومور است که می‌تواند به سرعت رشد کند، به ساختارهای موضعی حمله کند یا متاستاز دهد. گاهی اوقات می‌تواند همه این کارها را انجام دهد. به این تومورهای بدخیم یا با درجه بالا گفته می‌شود.

انواع تومور مغزی

بیش‌تر از ۱۳۰ نوع تومور مغزی وجود دارد. این تومورها می‌توانند در هر بخشی از مغز یا نخاع شروع شوند. نامگذاری آن‌ها معمولا بر اساس سلول منشاء آن‌ها است. شایع‌ترین نوع تومور مغزی در بالغین، گلیوبلاستوم مولتی‌ فرم (GBM) است. تومورهایی که از مغز شروع می‌شوند، تومور مغزی اولیه نامیده می‌شوند. سرطان‌هایی که از ناحیه دیگری از بدن شروع شده و به مغز منتشر می‌شوند، سرطان مغزی ثانویه یا متاستاز مغزی نامیده می‌شوند. در این صفحه از ایران سرطان، لیستی از انواع تومور مغزی را آورده‌ایم.

آستروسیتوم‌ها

آستروسیتوم‌ها که شایع‌ترین تومور سیستم عصبی مرکزی هستند، در هر نقطه‌ای از مغز یا نخاع ایجاد می‌شوند و از سلول‌های کوچک ستاره‌ای شکل به نام آستروسیت‌ها ایجاد می‌شوند. در بزرگسالان، آستروسیتوما اغلب در مغز، بزرگ‌ترین بخش مغز رخ می‌دهد. مغز از اطلاعات حسی استفاده می‌کند تا به ما بگوید در اطراف ما چه می‌گذرد و بدن چگونه باید پاسخ دهد. مغز همچنین گفتار، حرکت و احساسات و همچنین خواندن، تفکر و یادگیری را کنترل می‌کند.

علت آستروسیتوم مغزی 

اگرچه علل دقیق آستروسیتوم ناشناخته است، عوامل مستعد‌کننده زیر برای تومور مشخص شده است:

  • ابتلا به ویروس
  • استعداد ژنتیکی
  • دوره پس از یائسگی: اگر خانمی از دارو‌های حاوی هورمون استفاده کند، خطر کاهش می‌یابد.
  • عوامل سنی: دوره بعد از ۳۰ سال، اما اوج بروز از ۶۰ سالگی مشاهده می‌شود.
  • تأثیر شرایط کار: تومور‌ها اغلب در کارگران صنایع فلزکاری، شیمیایی و پالایش نفت و همچنین در کسانی که با رایانه و الکترونیک کار می‌کنند ایجاد می‌شود.
  • استفاده فعال از گوشی‌های هوشمند: در این صورت خطر تومور در ناحیه تمپورال افزایش می‌یابد.
  • قرار گرفتن در معرض میدان‌های الکترومغناطیسی: استفاده فعال از اجاق‌های مایکروویو، ماساژور‌های ارتعاشی، پد‌های گرمایشی، کار طولانی مدت با کامپیوتر، تماشای مداوم تلویزیون.
  • اعتیاد به تنباکو: تمایل بیشتر به تومور در زنان سیگاری.
  • نوشیدن بیش از حد قهوه (بیش از هفت فنجان در روز).
  • سیگار کشیدن والدین: آستروسیتوم در کودکان در صورتی ثبت می‌شود که مادرشان در دوران بارداری سیگار می‌کشید یا پدرشان سیگار می‌کشید.
  • رژیم غذایی سرشار از نیترات

علائم آستروسیتوم مغزی

علائم با توجه به اندازه و محل تومور تعیین می‌شود. رشد تومور به ویژه خطرناک است که در طی آن خطر فلج در یک طرف بدن افزایش می‌یابد. علامت کلیدی آستروسیتوما سردرد است که یا دردناک یا حمله‌ای است. سر در هر جایی درد می‌کند، بدون توانایی تعیین محلی‌سازی واضح: این پدیده ناشی از افزایش فشار داخل جمجمه است. اگر در مراحل اولیه رشد سردرد ماهیت متفاوتی داشته باشد، با پیشرفت بیماری، ثابت می‌شود. با گذشت زمان، استفراغ رخ می‌دهد، حدت بینایی کاهش می‌یابد، عملکرد‌های شناختی مخدوش می‌شود و در موارد پیشرفته بیمار به کما می‌رود.

اگر آستروسیتوم مغزی در لوب فرونتال رخ دهد، علائم روانی ایجاد می‌شود که با سردی عاطفی، حملات پرخاشگری و احساس سرخوشی ظاهر می‌شود. در نهایت، این وضعیت می‌تواند منجر به تخریب کامل روان شود.

اگر تومور به جسم پینه‌ای مغز آسیب برساند، تفکر و حافظه مختل می‌شود. تومور در ناحیه بروکا می‌تواند منجر به اختلال در گفتار شود. و بریدگی و فلج اندام‌ها زمانی ظاهر می‌شود که آستروسیتوم قسمت‌های خلفی لوب‌های فرونتال مغز را بپوشاند.

آسیب به نواحی گیجگاهی مغز باعث ایجاد توهم (بصری، چشایی، شنوایی) می‌شود که متناوب با تشنج‌های صرع است. همچنین، این وضعیت ممکن است با این واقعیت پیچیده شود که بیمار ملودی‌ها، صدا‌ها، صدا‌ها را تشخیص نمی‌دهد.

درمان

شیمی درمانی تومور با استفاده از دارو‌های خاصی انجام می‌شود که باعث تخریب سلول‌های بدخیم می‌شود.  شیمی درمانی را به صورت چرخه‌ای انجام می‌شود که به بیمار زمان لازم برای بهبودی را می‌دهد. پرتودرمانی برای تخریب نواحی باقیمانده از تومور که نمی‌توانند با جراحی برداشته شوند (مثلاً به دلیل دسترسی به مکان دشوار) مرتبط است. این روش درمان تومور چندین هفته طول می‌کشد: ما به صورت جداگانه یک رژیم را برای هر دوره درمانی محاسبه می‌کنیم.

گلیوما

گلیوما یکی از انواع تومور مغزی هستند. ساقه مغز نوعی آستروسیتوم است که در ساقه مغز تشکیل می‌شود و بسیاری از عملکردهای حیاتی مانند دمای بدن، فشار خون، تنفس، گرسنگی و تشنگی را کنترل می‌کند. ساقه مغز نیز تمام سیگنال‌ها را از مغز به بدن منتقل می‌کند. ساقه مغز در پایین‌ترین قسمت مغز قرار دارد و مغز و نخاع را به یکدیگرمتصل می‌کند. درمان تومورهای این ناحیه امکان دارد دشوار باشد. اکثر گلیوماهای ساقه مغز آستروسیتومای با درجه بالا هستند.

علل گلیوما مغز

علت فوری ایجاد گلیوم، تخریب سلول‌های گلیال است. دلایل دقیق این اتفاق ناشناخته است. اما انکولوژیست‌ها عوامل متعددی را شناسایی کرده‌اند که ممکن است در ظهور این نوع تومور نقش داشته باشد:

  • ویروس‌های خاص
  • استعداد ژنتیکی
  • تأثیر مواد با اثرات سمی
  • قرار گرفتن در معرض تابش

علائم گلیوما

شایع‌ترین علامت گلیوما سردرد است. اما درد باید یک علامت غیر مشخص برای فرد داشته باشد – یا به طور غیر معمول مکرر یا شدید باشد. در بسیاری از موارد سردرد با حالت تهوع و استفراغ همراه است. این‌ها علائم فشار خون داخل جمجمه‌ای هستند که با وجود تومور در حفره جمجمه ایجاد می‌شود. بیماران همچنین از دست دادن حافظه، بی‌حالی و خواب آلودگی را تجربه می‌کنند. با ایجاد گلیوما در نواحی عملکردی مغز، انواع مختلفی از اختلالات را می‌توان مشاهده کرد: اختلال در گفتار، ضعف در بازو یا پا، تشنج صرعی و غیره.

درمان تومور گلیوما

درمان گلیوم مغزی در مرحله فعلی توسعه پزشکی پیچیده است. به عنوان یک قاعده، اولین مرحله مداخله جراحی مغز و اعصاب است. هدف از این عمل برداشتن تومور مغزی با خیال راحت و تا حد امکان است.  مداخلات جراحی برای گلیوم‌های مغزی با استفاده از میکروسکوپ عمل و ابزار میکروسرجری انجام می‌شود. برنامه‌ریزی دسترسی بر روی میز عمل با استفاده از آخرین‌ایستگاه ناوبری عصبی انجام می‌شود، که اجازه می‌دهد مداخله جراحی با کمترین ضربه به بافت مغز اطراف و در امتداد کوتاه‌ترین مسیر به سمت تومور انجام شود.

گلیوبلاستوما

گلیوبلاستوما مولتی فرم که با نام‌های گلیوبلاستوم، GBM یا آستروسیتوم درجه 4 نیز شناخته می‌شود، یک نوع تومور مغزی تهاجمی و با رشد سریع است که بر روی بافت حمایتی مغز ایجاد می‌شود. گلیوبلاستوما شایع‌ترین سرطان مغز درجه 4 است. گلیوبلاستوما  در هر لوب مغز ظاهر می‌شود، اما بیشتر در لوب فرونتال و تمپورال ایجاد می‌شود. گلیوبلاستوما معمولاً بزرگسالان را مبتلا می‌کند.

مننژیوم در سلول‌های غشایی که مغز و نخاع را احاطه کرده است، ایجاد می‌شود. مننژیوم‌ها (که به آن‌ها تومورهای مننژ نیز گفته می‌شود) تقریباً 15 درصد از کل تومورهای داخل جمجمه را تشکیل می‌دهند. بیشتر این تومورها خوش خیم (غیر سرطانی و با رشد آهسته) هستند.برخی از مننژیوم‌ها امکان دارد نیاز به درمان فوری نداشته باشند و برای سال‌ها ناشناخته باقی بمانند. اکثر مننژیوم‌ها در زنان بین 30 تا 50 سال تشخیص داده می‌شوند.

علائم، نشانه‌های گلیوبلاستوما مغز

علائم گلیوبلاستوما به طور معمول در مراحل اولیه ظاهر می‌شود، بنابراین تشخیص آن در مراحل اولیه کار دشواری نیست. پزشکان چندین علامت اولیه بیماری را شناسایی می‌کنند:

  • سردرد‌هایی که حتی با مسکن‌های قوی قابل تسکین نیستند.
  • سرگیجه خود به خود
  • تهوع و استفراغ بدون توجه به خوردن یا نوشیدن الکل
  • خلق و خوی افسرده بدون دلیل مشخص

با رشد گلیوبلاستوما، شروع به اعمال فشار بر روی مناطق خاصی از مغز می‌کند و تصویر بالینی گسترش می‌یابد. علائم خاص اضافه می‌شود:

  • تشنج
  • بدتر شدن حدت بینایی و شنوایی
  • توهمات
  • مشکلات هماهنگی
  • فلج اندام
  • اختلال گفتار

در ابتدا، علائم گلیوبلاستوما به صورت دوره‌ای ظاهر می‌شود، بیمار متوجه افزایش خواب آلودگی، خستگی و کاهش عملکرد می‌شود. سپس علائم گلیوبلاستوما به طور مداوم ظاهر می‌شود، به این معنی که سازند به طور فعال در حال رشد است.

درمان گلیوبلاستوما مغز شامل موارد زیر است:

  • جراحی: جراح می‌تواند تومور را به طور کامل یا جزئی از بین ببرد، مهم است که به بافت سالم مغز آسیب نرساند یا این کار را به حداقل نرساند، و پس از آن شانس بازیابی کامل سلامت و بازگشت به زندگی فعال بسیار زیاد است.
  • شیمی درمانی و پرتودرمانی: آن‌ها فقط به عنوان یک درمان اضافی پس از جراحی برای برداشتن گلیوبلاستوم مغز انجام می‌شوند. اگر سن بیمار زیر ۶۵ سال باشد، شیمی درمانی برای او تجویز می‌شود و برای افراد مسن پرتو درمانی توصیه می‌شود. عوارض جانبی کاملاً مشخص است، اما پزشکان به خوبی می‌دانند که چگونه با آن‌ها مقابله کنند. این درمان احتمال عود را به حداقل می‌رساند.

اپاندیموم‌ها

یکی از انواع تومور مغزی اپاندیموم‌ها هستند که معمولاً در پوشش بطن‌ها یا فضاهای مغز و اطراف نخاع ایجاد می‌شوند. اگرچه اپاندیموم می‌تواند در هر سنی ایجاد شود، اما این تومورهای سرطانی مغز در کودکان و نوجوانان شایع‌تر هستند. اپاندیموم‌ها نیز یک تومور شایع نخاعی هستند.

اپاندیموم مغزی

اپاندیموم مغزی خود را با علائم فشار خون داخل جمجمه نشان می‌دهد:

  • افزایش سردرد
  • احساس فشار در کره چشم
  • تهوع و استفراغ مستقل از مصرف غذا

همراه با این، بسیاری از بیماران تحریک‌پذیری، برخی تغییرات در رفتار معمولی، آتاکسی – دست و پا چلفتی و بی‌ثباتی در راه رفتن، ناهماهنگی حرکات را تجربه می‌کنند، که اول از همه انجام اقدامات دستی کوچک از جمله نوشتن را دشوار می‌کند. کودکان در سنین مدرسه وخامت قابل توجهی در نتایج آموزشی خود نشان می‌دهند.

درمان تومور مغزی اپاندیوم شامل موارد زیر است:

برداشتن جراحی: حداکثر برداشتن قسمت داخل جمجمه‌ای تومور بدون نقص عصبی. اگر حمله قابل توجهی تومور به پایین بطن چهارم وجود داشته باشد، حذف آن کاملاً غیرممکن است. 
پرتو درمانی: اپاندیموم‌ها بعد از مدولوبلاستوما از نظر حساسیت پرتویی در رتبه دوم قرار دارند. پرتودرمانی پس از برداشتن جراحی تومور تجویز می‌شود (بقای پس از پرتودرمانی در دوره پس از عمل بهبود می‌یابد.

تومورهای هیپوفیز

تومورهای هیپوفیز یکی از انواع تومور مغزی هستند. آن‌ها توده‌هایی هستند که در غده هیپوفیز تشکیل می‌شوند، غده کوچکی به اندازه یک نخود که در داخل پوست قرار دارد. درست زیر مغز و بالای مجرای بینی. غده هیپوفیز هورمون‌هایی تولید می‌کند که سطوح هورمون‌های دیگر ترشح شده توسط غدد درون ریز در سراسر بدن را کنترل می‌کند و به آن نقش مهمی در کنترل عملکردهای کلیدی بدن و سیستم هورمونی می‌دهد.

غده هیپوفیز از چهار قسمت تشکیل شده است!

 لوب قدامی (جلو) و لوب خلفی (پشت) که مستقل از یکدیگر عمل می‌کنند و همچنین ناحیه میانی بین دو لوب و ساقه‌ای که هیپوفیز را به مغز متصل می‌کند. (که شامل تالاموس، هیپوتالاموس و اپی تالاموس می‌شود). بیشتر تومورهای هیپوفیز در لوب قدامی تشکیل می‌شوند. آنها به ندرت در لوب خلفی ایجاد می‌شوند. تومورهای هیپوفیز 9 تا 12 درصد از تومورهای اولیه مغز را تشکیل می‌دهند.

اکثریت قریب به اتفاق تومورهای هیپوفیز آدنوم هیپوفیز هستند، تومورهای خوش خیمی که فراتر از جمجمه گسترش نمی‌یابند. اگرچه این تومورها سرطانی نیستند، اما اغلب باعث مشکلات پزشکی دیگر می‌شوند زیرا در نزدیکی مغز قرار دارند و ممکن است باعث شوند هیپوفیز هورمون‌های اضافی تولید کند.

علائم آدنوم هیپوفیز:

آدنوم‌های هیپوفیز عملکردی بسته به هورمونی که بیش از حد تولید می‌کنند، مسئول علائم هستند. همانطور که آدنوم رشد می‌کند، نواحی غده هیپوفیز را که به طور طبیعی کار می‌کنند فشرده می‌کند، در نتیجه سطح هورمون‌های خاص و همچنین ساختار‌های آناتومیک مجاور را کاهش می‌دهد که برخی علائم را تعیین می‌کند. علائم شایع عبارتند از:

  • سردرد
  • از دست دادن بینایی
  • حالت تهوع، استفراغ
  • احساس ضعف
  • اختلال عملکرد جنسی
  • تغییر در چرخه قاعدگی یا قطع آن
  • افزایش حجم ادرار
  • تجمع بافت چربی در شکم و ستون فقرات گردنی
  • کاهش وزن در بازو‌ها و پا‌ها، ضعف عضلانی
  • افزایش فشار خون
  • افزایش سطح گلوکز خون
  • آکنه
  • شکنندگی استخوان
  • اضطراب، تحریک‌پذیری و افسردگی
  • تعرق مفرط
  • گلوکز خون بالا
  • آسیب قلبی
  • درد مفاصل
  • افزایش رشد مو در سراسر بدن
  • سیکل قاعدگی نامنظم
  • ترشح از غدد پستانی
  • کاهش تولید مایع منی
  • ژنیکوماستی (بزرگ شدن غدد پستانی در مردان)
  • حرکات مکرر روده

درمان آدنوم یپوفیز

روش درمان آدنوم هیپوفیز به نوع تومور، اندازه آن و میزان فشاری که بر ساختار‌های آناتومیک مجاور وارد می‌شود بستگی دارد. عوامل تعیین‌کننده نیز سن بیمار و بیماری‌های همراه آن است. درمان این تومور شامل جراحی، پرتودرمانی و شیمی درمانی است.

 
انواع تومور مغزی

الیگودندروگلیوما

الیگودندروگلیوما در سلول‌هایی که میلین تولید می‌کنند، پوشش چربی که از اعصاب مغز و نخاع محافظت می‌کند، ایجاد می‌شود. این تومورها بسیار نادر هستند و معمولاً در مغز ایجاد می‌شوند. آن‌ها به کندی رشد می‌کنند و به طور کلی در بافت مغز اطراف پخش نمی‌شوند. این تومورهای مغزی اغلب در بزرگسالان میانسال رخ می‌دهد. آن‌ها معمولاً نتایج مطلوب‌تری نسبت به آستروسیتوم دارند.

گلیوماهای مختلط دارای دو نوع سلول تومور هستند. اولیگودندروسیت‌ها و آستروسیت‌ها. این نوع تومور مغزی اغلب در مغز تشکیل می‌شود.

علائم الیگودندروگلیوما:

  • سردرد
  • استفراغ
  • اختلال شنوایی یا بینایی
  • نوسانات خلقی
  • افزایش تحریک‌پذیری
  • تظاهرات پرخاشگری، عصبانیت و مالیخولیا
  • اختلال در هماهنگی حرکات، ضعف عضلانی
  • مشکلات حافظه
  • همچنین یک علامت مهم تشنج است که اولین علائم این تومور در اکثر بیماران است.

درمان الیگودندروگلیوما

یکی از ویژگی‌های الیگودندروگلیوما با بدخیمی کم حساسیت آن‌ها به شیمی درمانی است. معمولاً در عرض ۳ ماه، یک واکنش ظاهر می‌شود – تومور کوچک می‌شود. این روش درمانی به طور مستقل در دوره قبل از عمل یا در ترکیب با جراحی، در حال حاضر پس از مداخله استفاده می‌شود. تاکتیک‌ها به صورت جداگانه توسط انکولوژیست بالینی یا شیمی درمانگر با در نظر گرفتن داده‌های بیمار و تمام اطلاعات شناخته شده در مورد تومور انتخاب می‌شوند.

برای تومور‌های درجه III بدخیمی، درمان جراحی مؤثرتر است. حداکثر حذف رادیکال منجر به عوارض کمتر و افزایش طول عمر بیمار در مقایسه با حذف جزئی می‌شود. محلی‌سازی برخی از الیگودندروگلیوم‌ها اجازه نمی‌دهد که تومور به طور کامل بدون اختلالات عصبی حذف شود. عامل تعیین‌کننده در اینجا کیفیت زندگی بیمار است.

حتی برداشتن جزئی باعث تسکین علائم می‌شود. پرتودرمانی یک درمان اضافی در دوره پس از عمل، در صورت وجود موارد منع جراحی یا در صورت وجود تومور‌های باقیمانده است. استفاده از روش‌های ترکیبی درمان منجر به افزایش میانگین‌امید به زندگی می‌شود.

انواع تومور مغزی

مننژیوم

مننژیوم‌ها یکی از انواع تومور مغزی هستند. آن‌ها معمولا تومورهای غیر بدخیم و با رشد آهسته‌ای هستند که از مننژها، بافتی که مغز و نخاع را می‌پوشاند، شروع می‌شوند. این تومورها ساختارهای طبیعی مغز را از مسیر خود خارج می‌کنند (مثل سنگی که در کفش شما از بیرون پای شما فشار می‌آورد) در حالی که رشد می‌کنند.

علائم مننژیوم

اغلب، علائم مننژیوم تا سال‌های زیادی ظاهر نمی‌شوند.

درجه 1: این مننژیوم‌ها پس از برداشتن کامل توسط جراحی بعید است که دوباره رشد کنند.

درجه 2: این مننژیوم‌ها پس از برداشتن کامل میزان عود موضعی تا حدودی بالاتری دارند.

درجه 3: این مننژیوم‌ها بدخیم هستند، سریع رشد می‌کنند و به مغز حمله می‌کنند.


درمان مننژیوم

درمان مننژیوم به اندازه تومور و محل آن بستگی دارد. اگر مننژیوم به کندی ایجاد شود و هیچ علامتی ایجاد نکند، ممکن است نیازی به درمان نداشته باشید. ممکن است برای نظارت بر پیشرفت تومور هر سال نیاز به MRI داشته باشید. همچنین در صورت بروز علائم، باید به پزشک خود اطلاع دهید. اگر مننژیوم سرطانی باشد، علائم ایجاد کند یا به سرعت رشد کند، ممکن است برای برداشتن آن به جراحی نیاز داشته باشید.

برخی از مننژیوم‌ها را نمی‌توان برداشت زیرا در نزدیکی مناطقی از مغز قرار دارند که عملکرد‌های مهمی را انجام می‌دهند. در این مورد، ممکن است یک دوره رادیوتراپی برای متوقف کردن رشد آن‌ها تجویز شود. اگر جراحی برای برداشتن مننژیوم انجام داده‌اید اما به طور کامل برداشته نشده است، ممکن است برای جلوگیری از رشد تومور به پرتودرمانی نیز نیاز داشته باشید. در موارد نادر، ممکن است به شیمی درمانی یا درمان دیگری نیاز داشته باشید.

انواع تومور مغزی

سایر تومورهای مغزی

در پایان به سایر انکوپاتولوژی‌ها کمتر شایع هستند، پرداخته ایم. در اینجا انواع تومور‌های مغزی علاوه بر موارد ذکر شده در بالا آورده شده است:

شوانوما

این نئوپلاسم‌ها ۸ درصد از کل موارد تومور‌های مغزی را تشکیل می‌دهند. اغلب این یک نوروما (شوانوما) است. آن‌ها از غلاف‌های عصبی رشد می‌کنند.  به عنوان یک قاعده،  اغلب ایم تومورها  خوش خیم هستند، اگرچه گاهی اوقات بدخیم می‌شوند. تقریباً در ۵٪ موارد، تومور مغزی درجه ۴ از اعصاب محیطی ایجاد می‌شود.

کرانیوفارنژیوم

به تعداد تشکیلات از بافت جنینی اشاره دارد. ۴ درصد از کل نئوپلاسم‌ها را تشکیل می‌دهد. اغلب خوش خیم است. می‌تواند هورمون تولید کند و در کودکان یافت می‌شود. نیاز به درمان پیچیده جراحی دارد.

لنفوم

یک نوع نادر تومور مغزی لنفوم است. اغلب در افراد آلوده به HIV یا در طی درمان سرکوب‌کننده سیستم ایمنی پس از پیوند اعضای داخلی رخ می‌دهد. برای آشنایی بیشتر مقاله لنفوم مغزی نخاعی را مطالعه فرمایید.

ژرمینوما

تومور از بافت جنینی. این بیماری در آسیایی‌ها ۵ برابر بیشتر از اروپایی‌ها رخ می‌دهد. معمولاً در ناحیه اپی فیز قرار دارد. این یک تومور سرطانی مغزی خطرناک است. اغلب بر خلاف سایر تومور‌های سیستم عصبی مرکزی متاستاز می‌دهد. ژرمینوما قابل برداشتن نیست. به طور معمول، بیماران فقط شیمی درمانی و پرتودرمانی دریافت می‌کنند. با این حال، در کودکان در بیشتر موارد امکان بهبودی را فراهم می‌کند. تومور‌های متاستاتیک در مراحل پایانی سرطان سایر اندام‌ها، تومور مغزی در نتیجه متاستاز ظاهر می‌شود. شیوع واقعی چنین نئوپلاسم‌هایی مشخص نیست، زیرا آن‌ها اغلب در مراحل پایانی آسیب‌شناسی سرطان ظاهر می‌شوند، زمانی که بیماران به دقت مورد بررسی قرار نمی‌گیرند. 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *